1231. சிறுமை நமக்கொழியச் சேட்சென்றார்

Rate this post


1231. சிறுமை நமக்கொழியச் சேட்சென்றார்

1231. Sirumai Namakkozhiyach Chetsendraar

  • குறள் #
    1231
  • பால்
    இன்பத்துப்பால் (Inbaththuppaal) – Love
  • இயல்
    கற்பியல் (Karpiyal) – The Post-Marital Love
  • அதிகாரம்
    உறுப்புநலன் அழிதல் (Uruppunalan Azhithal)
    Wasting Away
  • குறள்
    சிறுமை நமக்கொழியச் சேட்சென்றார் உள்ளி
    நறுமலர் நாணின கண்.
  • விளக்கம்
    இவ்வறுமை நம்மைவிட்டு நீங்கும்படி நெடுந்தூரம் சென்று தலைவரை நினைத்து அழுதலால் கண்கள் அழகிழந்து நல்ல மலர்களுக்கு நாணுகின்றன.
  • Translation
    in English
    Thine eyes grown dim are now ashamed the fragrant flow’rs to see,
    Thinking on him, who wand’ring far, leaves us in misery.
  • Meaning
    While we endure the unbearable sorrow, your eyes weep for him who is gone afar, and shun (the sight of) fragrant flowers.

Leave a Reply